Ο Μάνος Μανουσέλης γράφει στο blog του για την ήττα χωρίς ζημιά του Παναθηναϊκού στη Βιτόρια και αναλύει μέσω video πως το φετινό πράσινο ρόστερ μοιάζει να έχει χαμηλό ταβάνι.
Δεν τα κατάφερε ο Παναθηναϊκός στην Βιτόρια. Πολέμησε, προσπάθησε, αλλά δεν μπορούσε και έτσι η πρώτη του ήττα στο Τοπ – 16 είναι γεγονός. Η ήττα αυτή - καθαυτή με 77-70 δεν κάνει κάποια ανεπανόρθωτη ζημιά στην ελληνική ομάδα. Μέσα στο ΟΑΚΑ άλλωστε το -7 με το οποίο έχασε στην Ισπανία μπορεί να καλυφθεί χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα.
Το αληθινά ανησυχητικό για τον Ομπράντοβιτς είναι ότι το φετινό του ρόστερ μοιάζει να έχει χαμηλό ταβάνι. Η Κάχα Λαμποράλ για παράδειγμα είχε χθες συγκριμένους (και αρκετούς τρόπους) με τους οποίους μπορούσε να τον απειλήσει:
- Με τον αιφνιδιασμό, χάρις στην ταχύτητα των πλάγιων και την υπεροχή στα ριμπάουντ
- Με τα σουτ των Τελέτοβιτς, Ρίμπας, Ολεσον
- Με το παιχνίδι του Μπατίστα στο λόου ποστ
- Με τα pick n’ roll του Χουέρτας με τον Μπάρατς και τον Τελέτοβιτς
- Με την ικανότητα του Σαν Εμετέριο στο ένας εναντίον ενός
Ο Παναθηναϊκός, όπως πάντα, ήταν διαβασμένος αμυντικά και έκοψε τις πρώτες επιλογές των Βάσκων. Ο Τελέτοβιτς, για παράδειγμα, είναι ζήτημα αν βρήκε ένα ελεύθερο τρίποντο μέσα από τα plays του Ιβάνοβιτς. Από εκεί και πέρα, όμως, υποτίμησε τον Μπατίστα σαν επιθετική επιλογή στο λόου ποστ και δεν ήταν συγκεντρωμένος απέναντι στον Ρίμπας που ήρθε από τον πάγκο και άλλαξε την εικόνα του αγώνα στο δεύτερο δεκάλεπτο.
Γενικά, όμως, η άμυνα της ελληνικής ομάδας ήταν καλή. Για την ακρίβεια ήταν ότι καλύτερο είχε να παρουσιάσει ο Παναθηναϊκός, διότι και ένα μεγάλο κομμάτι του σκορ που έκαναν οι πράσινοι είχε να κάνει με πετυχημένες αμυντικές αντιδράσεις που κατέληγαν σε πετυχημένους αιφνιδιασμούς , ή δημιουργούσαν ανισορροπία στην άμυνα των γηπεδούχων και έδιναν πλεονέκτημα στους φιλοξενούμενους.
Το νούμερο ένα θέμα για τους παίκτες του Ομπράντοβιτς, τουλάχιστον χθες, ήταν στην επίθεση, όπου φάνηκαν λίγοι για να πάρουν το αποτέλεσμα. Και όταν λέμε «λίγοι» εννοούμε πρώτα από όλα στον αριθμό, καθώς ο τεχνικός του τριφυλλιού, για μια ακόμη φορά σε ένα μεγάλο παιχνίδι, πήγε σε ένα πολύ μικρό rotation. Εμπιστεύτηκε επτά παίκτες. Τέσσερις γκαρντ (Διαμαντίδης, Περπέρογλου, Σάτο και Νίκολας) και τρεις ψηλούς (Φώτσης, Μπατίστ, Τσαρτσαρής) οι οποίοι έπαιξαν τα 184 από τα 200 λεπτά του αγώνα. Οι Βουγιούκας, Τέπιτς και Καλάθης έπαιξαν λίγο και πάντως όχι τόσο, ώστε να βοηθήσουν ουσιαστικά τους βασικούς, δίνοντας τους χρόνο ξεκούρασης, αλλά και κάποιες φάσεις τόσο επιθετικά, όσο και αμυντικά.
Οι επτά βασικοί του Παναθηναϊκού, όμως, πέρα από την κούραση, είχαν και άλλους περιορισμούς που έφεραν το αρνητικό αποτέλεσμα στην Βιτόρια. Εκτός του Διαμαντίδη, κανένας άλλος, κοντός ή, ψηλός δεν μοιάζει ικανός να δημιουργήσει για τον συμπαίκτη του. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πράσινοι τέλειωσαν το ματς με 14 ασίστ από τις οποίες οι έντεκα έγιναν από τον Καστοριανό πλέϊ μέϊκερ. Ο Νίκολας προσπαθεί να βοηθήσει, και όχι μόνο δεν τα καταφέρνει, αλλά χάνει και τα καλά στοιχεία του παιχνιδιού του, όπως το σουτ. Ο Σάτο είναι αδύνατο να παίξει σαν τριάρι διότι του λείπει ο χειρισμός της μπάλας και ο Περπέρογλου που στο παρελθόν έχει δημιουργήσει παιχνίδι, ειδικά από το λόου ποστ, βρέθηκε σε μέτρια βραδιά.
Τελικά, μετά από κάθε ήττα του Παναθηναϊκού γίνεται η ίδια συζήτηση. Πίσω από τον Διαμαντίδη υπάρχει χάος και τελικά όσο περνάει ο καιρός και τα παιχνίδια γίνονται πιο δύσκολα, το συγκεκριμένο πρόβλημα, το οποίο έχει επισημανθεί από όλους εδώ και μήνες, αντί να λύνεται, γίνεται όλο και μεγαλύτερο. Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να γίνει μεταγραφή και οι λύσεις που απομένουν είναι δύο:
· Να βελτιώσει τόσο πολύ την φυσική του κατάσταση ο Διαμαντίδης, ώστε να παίζει 35+ στα μεγάλα ματς
· Να δοθεί περισσότερος χρόνος και εμπιστοσύνη στους Καλάθη, Τέπιτς, για να μπορέσουν να δείξουν αν τελικά ανήκουν στο τοπ επίπεδο. Με δίλεπτα και τρίλεπτα είναι αδύνατο για ένα παίκτη που έρχεται από τον πάγκο (και είναι φανερό ότι η αυτοπεποίθηση του δεν βρίσκεται ψηλά) να μπει στην φωτιά και να «καθαρίσει».
Ο Παναθηναϊκός διάβασε από τις πρώτες φάσεις του παιχνιδιού την τακτική με την οποία έδινε βοήθειες η Κάχα Λαμποράλ στην άμυνας της. Ο Ιβάνοβιτς έδωσε εντολή στον Τελέτοβιτς να μπει μέσα στην ρακέτα, για να δυσκολέψει τις πάσες στον Μπατίστ μετά από σκριν στην μπάλα, ρισκάροντας με το σουτ του Φώτση έξω από τα 6μ.75. Οι πράσινοι χρησιμοποίησαν κάποια επιθετικά plays πού έδωσαν την ευκαιρία στον Αντώνη Φώτση να δει καθαρά το καλάθι, αλλά ήταν γενικά άστοχος (2/8 τρίποντα) και πέραν τούτου άλλες επιθετικές λύσεις δεν εμφανίστηκαν στο παρκέ.
Γενικά στον Παναθηναϊκό δεν μπορούν να έχουν παράπονο από τους ψηλούς τους. Αμυντικά Φώτσης, Τσαρτσαρής και Μπατίστ προσπάθησαν με όλες τους τις δυνάμεις απέναντι στους Μπατίστα, Μπάρατς, Τελέτοβιτς, αλλά υπήρξαν φάσεις που έχασαν μάχες –ειδικά από τον Ουρουγουανό, τον Μπατίστα – οι οποίες αποδείχθηκαν καθοριστικές. Δεν θα εκπλαγούμε αν στο δεύτερο ματς στην Αθήνα, οι πράσινοι διαφοροποιήσουν την αμυντική τακτική τους απέναντι στον Μπατίστα και να τον παγιδεύσουν στο λόου ποστ, διότι το βράδυ της Πέμπτης έκανε την διαφορά.
Ο Παναθηναϊκός, πάντως, χωρίς τον Μάριτς στη σύνθεση του έχει κοντή frontline και εκτός από το ύψος, λείπει και η δύναμη, λείπει ένα μεγάλο σώμα που θα του δώσει δύναμη στα ριμπάουντ, την άμυνα και τα τελειώματα των φάσεων στην επίθεση.
Ο Παναθηναϊκός και απέναντι στην Κάχα Λαμποράλ, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια που έχασε στην φετινή σεζόν, είχε σαν μεγάλο μειονέκτημα τα λάθη. Οι πράσινοι έχασαν στην Βιτόρια 17 κατοχές και σε ένα ματς που τελικά κρίθηκε στις λεπτομέρειες αυτό το νούμερο είναι πολύ μεγάλο.
Η άμυνα του τριφυλλιού λειτούργησε , τόσο με το μαν του μαν, όσο και με την ζώνη προσαρμογής που έδωσε πολλές λύσεις στο τέταρτο δεκάλεπτο και μπλόκαρε τους Ισπανούς, αλλά από εκεί και πέρα οι πράσινοι είχαν φανερό επιθετικό πρόβλημα. Δεν υπήρχε ο παίκτης, αλλά και ο τρόπος που θα γινόταν σημείο αναφοράς , ώστε να ξεκινάει από εκεί η επίθεση και η δημιουργία του ρήγματος στην αντίπαλη άμυνα.
Αντί επιλόγου: Ο Παναθηναϊκός ήταν μέτριος απέναντι στην Κάχα, αλλά κατάφερε να αντιδράσει και να επιστρέψει ενώ βρέθηκε να χάνει με διαφορά 12 πόντων. Αν μη τι άλλο αυτό το γεγονός δείχνει ότι η ομάδα έχει μέταλλο. Από εδώ και εμπρός, όμως, όλα τα ματς – αρχής γενομένης με το επόμενο ματς απέναντι στους Βάσκους στο ΟΑΚΑ, θα είναι τελικοί και θα χρειαστεί να δώσουν όλοι το κάτι παραπάνω , για να φτάσει η ομάδα ως τους οκτώ…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου